Caddelerde sisli, puslu bir kış ikindisi. Ağaçlarda salkım salkım eski zamanlardan kalma anılar... Yapraklarda yere düşmeye hazırlanan yağmur damlaları... Bir yaprak kıpırdıyor işte, gümüşi bir damla usulca yere düşüyor. Sen sanki, yaprakların arasından bana müzipçe gülüyorsun. Beni her zaman şaşırtırsın zaten. Beni her zaman güldürmeyi bilirsin. Farkına bile varmadan bir şarkı dökülüyor dudaklarımdan "Caddelerde rüzgâr, aklımda aşk var."

Rüzgâr keskin ıslığı ile şarkıma eşlik ediyor. İstasyon Caddesi'nin tenhalığı nedense ilk defa içime dokunuyor. Arabaya binsem ve birlikte gezdiğimiz yerlere gitsem, evimde şiirler okuyarak telefonunu beklesem, telefonunun gelmediği zaman seni başka yerlerde arasam. Sonra sen gelsen yanıma, yine "seviyorum" desen, ben yine senin gözlerinde sonsuzluğa mahkum edilen aşkımı görsem. Ayrıca şarkılar gerçek oldu bu kez. Caddelerde rüzgâr, aklımda aşk var.

Yalnızım, üşüyorum, özlediğimse çok uzaklarda. Bahçeme melekler yağıyor, hepsi de tanıdık. Senden doğan, gözlerinde hayat bulan, bizi koruyan, kollayan ve en önemlisi ikimizi bir araya getiren melekler... Son kez yine seninle gezmiştik oraları. Sen kimbilir belki de, uzak bir kıtanın, uzak bir şehrindesin şimdi.

Benimse herşeyim aynı. Geceleri bodrum katlarına yağmur daha çok yağıyormuş, bugünlerde bir tek bunu ögrendim. Bir de geceleri daha uzun sanki, bitmek bilmiyor. Bana anlatmak için neler biriktirdin içinde? Benim sana anlatacağım yeni birşeyler yok. Dedim ya, her şey aynı. Ama sanki biraz mahsunluk çöktü üzerime, bir de gülüşlerim sanki biraz azaldı. Sen olsaydın hemen anlardın. Sen benim herşeyimdin. Arkadaşım, dostum, öğretmenim, talebem, sevdiğim.

Koşulsuz bir sevgiyle sevdim seni, bağlandım. Sen kimbilir belki de, uzak bir kıtanın, Uzak bir şehrindesin şimdi. Benimse içimde kocaman bir boşluk var. Hayır, Üzülmüyorum, içimdeki boşlukta birtek özlemin yankılanıyor. Hayır, sana anlatmak için yeni şeyler biriktirmiyorum içimde, çok istesen hikayeler uydururum. Ama hikayelerimden önce itiraflarım olacak. Kendimden bile gizlediğim duygularımın itirafları. Sana aşık olmaktan delice korktuğumu, sana bakarken içimin titrediğini. Daha pek çok, sırrımı anlatacağım sana.

Gerçi anlatmama gerek yok, sen zaten hepsinin çoktan farkındasın... Sen kimbilir, belki de uzak bir kıtanın, uzak bir şehrindesin şimdi.

Bense odamda senden uzak. Hayır beni merak etme, üzülmüyorum. Biliyorum, ikimizde yoktuk bu aşk başladığında ve çok iyi biliyorum, sonsuzluğa mahkum edildi bizim aşkımız. Dedim ya, beni merak etme. Üzülmüyorum. Yalnızca biraz, biraz üşüyorum...

Varlığınla yokluğunun arasında çakılıp kaldım gitsem gidemiyor kalsam tam bir bilmece çözemiyorum…..
Yüreğim bu ağırlığı kaldıramıyor sesim sana gelmiyor beni duymuyorsun anlamıyorsun.
Oysa ben her gün bu gün çok güzel olacak diyerek başlıyorum
Bugünüme yarımına seni tüm yaşamıma katıyorum….
Değeri çok büyük bitanem sana verdiğim bu değer haddinden fazla ağır geliyor yüreğime taşıyamıyorum bu ağırlık da hem seni hem sevgimi...
Bilmediğim o kadar çok şey var ki anlamadığım sana ben kendimi unutarak geldim herkesi bi yana atarak...
beklide bundan bu çektiğim bundan tüm bu ahlar üstümde firari gecelerimde….
Ondan mı senin bu halin bu nazın bana….
Her şeye güzel olacak diye büyük umutlarım vardı belki..
Belki de çok fazla abartıyorum yine yada hayır ilk defa abartmıyorum ilk defa ben aşık oluyorum.....
Çok şey bekliyorum senden bi anda anlayalım istiyorum birbirimizi...
Bi anda sende herkesi unutarak beni sev istiyorum ama olmuyor işte olmuyor!!!
Ama yinede..
Lütfen beni anla beni.. bi sen anla..
ve yanımda ol daima hayatın o zor karmaşasında sana tutunuyorum ...
tek dalım gibi senin yanında huzur buluyorum...
tek liman gibi seninle anlam buluyor sevgim...
değerini bil... kıymetini bil...
üzdüğün can senden bi can olmaya çalışırken üstelik.

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır